Beste wensen, maar vooral Zalig Nieuwjaar


Door Pieter Hendrikse
Leestijd ± 3 minuten

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.

"...‘ beste wensen ‘ tot het je de denkbeeldige strot uitkomt. Inflatie alom..."

Tot voor enkele jaren was ik een verklaard deelnemer aan vele Nieuwjaarsbijeenkomsten.
Beroepsmatig, of omdat ik vond dat ik ’het’ moest doen, of gewoon voor de lol. De ontmoeting met deze en gene tijdens de koude en vaak onaangenaam win(t)(d)erige januarimaand deed me deugd. Het geeft je ’n opsteker.
Inmiddels ben ik nagenoeg geheel verlost van dit type vluchtige plichtpleging.

Toch schoot ’t weer door m’n hoofd: het obligate “ beste wensen” dat je bij dit soort gelegenheden eindeloos herhaalt. De ander zegt ’t ook, iedereen zegt ’t en zegt ’t voort…. Ik heb er wel eens ’n sport van gemaakt om het zo vaak mogelijk gelijktijdig te zeggen met de ‘relatie’ die je de welgemeende hand schudt. Na vijf keer hoor je zelf al niet meer wat je nou eigenlijk zegt.

‘Goede wensen’ hoor je nauwelijks als welgemeende pluim, terwijl ‘de allerbeste wensen‘ al gauw overdreven slijmballerig overkomt. Nee: ‘ beste wensen ‘ tot het je de denkbeeldige strot uitkomt. Inflatie alom.

Ik heb ’t jarenlang volgehouden om consequent ‘Zalig Nieuwjaar’ te zeggen. Sommigen schrikken dan en weten niet goed hoe te reageren. Anderen kijken met meewarige blik naar je alsof je een relict bent uit lang vervlogen tijden. Ook zijn er die nieuwsgierig zijn naar de betekenis van het woord ‘zalig’ . Dat is verreweg ook de aardigste categorie: met hen kun je in gesprek écht betekenis geven aan de wens voor de komende 12 maanden.

Het begint eigenlijk al meteen na Kerstmis: hoe duwen we ons gezamenlijk door de jaarovergang.
Balansen is alleen écht noodzakelijk als je middenstander bent, en vuurwerk afsteken uitsluitend als je toch al ‘n beetje erg gek bent. Nou ja, ’n beetje: met z’n allen hebben we dit jaar in het Lage Land tegen de € 70 miljoen de lucht in geschoten. Als dat niet ’n staaltje van ‘ echte’ beste wensen is, dan zou je bijna denken dat dit jaar niet meer stuk kan. Zoveel vrijgevigheid, maar jammer genoeg ook vluchtigheid bij elkaar.

Trouwens, het is u vast ook opgevallen: vuurwerk afsteken is verworden tot een hoogst individuele aangelegenheid. Ga met Oud en Nieuw de straat op en je ziet uitsluitend kleine plukjes fanatieke ontstekers dicht bij elkaar staan.
Genieten van het eigen dure spul en hoogstens soms eventjes in de lucht kijken naar de kleurenpracht afgevuurd vanuit ’n paar straten verderop. Maar meer dan ‘ beste wensen’ naar toevallige directe omstanders, kan er niet af.
Wat wil je ook, veelal met ’n alcoholische kegel in de omtrek maakt contact al gauw onsmakelijk.
Een verwachtingsvol nieuw jaar reikt rond de jaarwisseling meestal niet ver.

’n Goede oude gewoonte kan ons tot troost dienen: volgens het boekje mag de gehele maand januari gebruikt worden om elkaar het allerbeste nieuwjaar toe te wensen.

Dat opent perspectief: ‘beste wensen’ kun je in de loop van de weken laten uitgroeien tot een welgemeend relatiegeschenk. Komen we prettiger die donkere maand door die ons, naar het schijnt, toch al makkelijk neerslachtig maakt.

Zalig Nieuwjaar toch maar, en het Allerbeste!

Er zijn nog geen reactie op dit artikel↓

Pieter Hendrikse

Pieter Hendrikse is columnist voor E52. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Klik op de link hieronder voor al zijn columns en een interview met deze columnist.

> Bekijk alle artikelen van Pieter