Geen paperclips meer bij De V&D


Door Pieter Hendrikse
Leestijd ± 3 minuten

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.

"Troosteloos, zo staan de gebouwen van de voormalige gigant er inmiddels bij."

Voor de nog steeds de gesloten voordeuren van het voormalige warenhuis aan de Rechtestraat in Eindhoven mijmer ik er weemoedig op los.
Het is inmiddels zo’n anderhalf jaar geleden dat ik voor ’t laatst bij wijlen V&D binnen ging. Drie dagen voor het definitieve einde van deze winkel liep ik er met ’n meewarig gevoel rond.
Dè V&D stond op sluiten. Ik voelde me er altijd thuis, al kocht ook ik er de laatste decennia te weinig. Ooit overwoog ik een loopbaan binnen dit concern: het was vertrouwd, degelijk en modern(!).

Voor zegge en schrijve één euro kocht ik er nu 300 paperclips. Kom daar elders in ’n niet-failliete boedel nog maar ‘ns om! Paperclips: van alle tijden en goud waard in een samenleving vol papier. Misschien zijn ’t de laatste clips ooit die ik liet inpakken en dat dan ook nog bijna voor niks. Bijna waardeloos kennelijk.

Tijdens dezelfde winkeltocht kocht ik 50 meter verderop bij ’n andere, nog niet-failliete maar inmiddels wel stevig ingekrompen keten, cartridges getooid met ’n huismerk. M’n printer meldde later op ’t display dat deze inktpatronen niet ‘echt’ genoeg zijn. Reeds toen vreesde ik al voor het commerciële succes van deze, toen nog niet afgeslankte keten. Zolang ik nog ‘drukwerk’ produceer hecht ik aan kwaliteitsrijke hulpmiddelen in mijn printer. Sindsdien haal ik online ‘n gecertificeerde vulvoorziening.

Maar wat ik je brom: op ’n dag zal ik zonder paperclips, cartridges en winkelketens door ’t leven gaan.
Wel zo makkelijk. Uitsluitend nog gestuurd langs de digitale wegenstructuur doe ik dan nog mijn inkopen bij gespecialiseerde monopolisten. Paperless en goed voor het milieu. Vele aankopen zullen dan ook definitief in het niet verdwenen zijn. Om te beginnen de paperclip (reeds sinds 1867) en ook de printer (ontworpen rond 1850!). Het zullen relicten blijken van een post-industrieel tijdperk.

Fabuleuze tijd, waarin wij leven: met devices je leven managen. Dat hadden Vroom en Dreesmann nog wel willen meemaken: gegarandeerd dat zij er ’n succesvol verdienmodel aan hadden verbonden. Nu rest slechts nog hun logo en, naar ’t schijnt, een onvolledig (bij gebrek aan voldoende paperclips?:-) , laat staan digitaal beschikbaar archief. ’n Bewijs voor de kennelijk noodzakelijke ondergang van dat mooie concern: geen digitalisering, geen overleving.

Bij de voordeur op de hoek met de Vrijstraat kan ik er niet meer over in gesprek gaan. Troosteloos, zo staan de gebouwen van de voormalige gigant er inmiddels bij. Etalages gevuld met namaakinterieur en ’n donkere lege aanblik. Midden in de stad, op één van de belangrijkste kruispunten in het voetgangersgebied wachten we gelaten af tot kapitaalkrachtige en bestuurlijke elites ’n ei hebben gelegd. Wij kijken er naar en staan er bij. Paperclips en cartridges lijken hier verder weg dan ooit…….


Pieter Hendrikse

Pieter Hendrikse is columnist voor E52. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Klik op de link hieronder voor al zijn columns en een interview met deze columnist.

> Bekijk alle artikelen van Pieter

Geen reacties

Meld je aan of log in om te reageren