Glans van het Eindexamen: vlaggen vandaag….


Door Pieter Hendrikse
Leestijd ± 3 minuten
  • 14 juni 2017

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.

"Het is niet niks om je puberteit en adolescentie te combineren met de beheersing van formeel vastgestelde intellectuele en beroepsvoorbereidende kennis en vaardigheden"

Vandaag is het weer zover: in gans NL gaan vlaggen uit. Niet vanwege Koningsdag of Prinsjesdag en ook niet vanwege Bevrijdingsdag. Op die (feest)dagen hangen er trouwens betrekkelijk weinig vlaggen uit. De inwoners van het Lage Land hebben niet zoveel op met de formele viering van gemeenschappelijke publieke symboliek. De vieringen as such mogen zich overigens wel in een grote deelnemersschare verheugen.

De Dokkumer Vlaggen Centrale doet er goede zaken mee. De eindexamenuitslag in het Voortgezet Onderwijs betekent handel voor hen, en nog niet zo’n beetje ook. De eindexamenuitslag: dat is de verklaring van al die vele vlaggen vandaag, vaak nog versierd met een boekentas. Trouwens, dat wordt in de toekomst nog knap lastig. Is het thans al zo dat de gemiddelde scholier reeds lang afscheid genomen heeft van de schooltas voordat deze werkelijke slijtageplekken vertoont, in het aanstormende tijdperk van de devices blijft er waarschijnlijk helemaal geen tas meer over. Hoe slagen we er in om in de toekomst de vlaggenstok extra doelgericht te versieren?

Het is een jaarlijks moment van (h)erkenning: gelukkig, alweer zoveel geslaagden! En terecht, vaak is er langdurig en stevig gezwoegd door leerlingen om vervolgens de school met glans, of net over de streep, te kunnen verlaten. Het dubbele gevoel betreft hooguit de gezakten of mogelijke herkansers in eigen familie- of kennissenkring.

Er valt niks af te dingen op de vreugde die we sinds jaar en dag nagenoeg collectief delen met de eindexaminandi. De kracht van het systeem, waarmee NL internationaal hoog scoort, zit in de omnivalentie van de behaalde diploma’s. Op welke school je ook je examen hebt gedaan, je kunt er overal mee terecht en alle kanten mee op. Je gaat met z’n allen door dezelfde, gevalideerde molen. De basis is een geobjectiveerd wegingsmechanisme en het resultaat telt. Het telt niet alleen, maar wordt ook breed gewaardeerd in dankbaarheid en trots. Zie de vlaggenparade in vele straten dezer dagen…

In deze tijd wordt er veel aandacht gevraagd voor meer gepersonaliseerd leren en individuele leerroutes. En terecht: iedere schoolse aanpak die leidt tot beter en meer gebruik van alle talenten van leerlingen, mag van harte worden verwelkomd. De wijze waarop de afsluiting van die eigen leerweg van leerlingen wordt vormgegeven vraagt wel om nadere overdenking. Daarmee hebben we weinig ervaring, mede gegeven de huidige inrichting en organisatie van het Voortgezet Onderwijs.

Welke kant die ontwikkeling ook uitgaat: die vlaggen moeten wel blijven. Misschien dan niet altijd met z’n allen op één dag in juni. Maar toch altijd zodanig dat trots voor geleverde prestaties publiekelijk wordt gehonoreerd en wordt gevierd. Want daar houden we wel héél erg van in het Lage Land. En bovenal: scholieren die het Voortgezet Onderwijs met succes verlaten hebben daarop ook wel recht. Het is niet niks: je puberteit en adolescentie combineren met beheersing van formeel vastgestelde intellectuele en beroepsvoorbereidende kennis en vaardigheden. Dat veronderstelt doorzettingsvermogen, moed en vooral zelfdiscipline. Dat is meer dan ’n wapperende vlag waard.

Er zijn nog geen reactie op dit artikel↓

Pieter Hendrikse

Pieter Hendrikse is columnist voor E52. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Klik op de link hieronder voor al zijn columns en een interview met deze columnist.

> Bekijk alle artikelen van Pieter