‘Ik pas’: het is immers Aswoensdag….


Door Pieter Hendrikse
Leestijd ± 3 minuten
  • 14 februari 2018

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.

"...met ‘n zekere jaloezie gekeken naar de vanzelfsprekendheid waarmee in islamitisiche kring de ramadan wordt gevierd..."

Velen nemen vanaf vandaag even gas terug. Treden in een langdurige traditie van onthouding. Veertig dagen lang onthaasten, opschonen, leeg maken en ontgiften.

Noodzakelijk omdat je jezelf verbeeldt er beter van te zullen worden. Gezonder, luchtiger, misschien ook wel aardiger, en in elk geval verrijkt.
Vandaag begint de Vastentijd. Tot Pasen minstens 30 dagen zonder ’n druppel alcoholische drank is een vaak gekozen invulling.

Ooit bezat ik als kind in deze aanloop naar Pasen een trommeltje waarin ik snoepjes bewaarde en andere lekkernijen die ik door de week had gekregen. Zondags mochten de soms plakkerig of bijna gesmolten kleinoden achter mekaar verorberd worden.

Daarmee werd het beoogde effect van de voorbije week trouwens in één klap teniet gedaan. Maar er was voldaan aan voorschriften van de Kerk.
En ik verbeeldde me bij de ‘groep’ te horen: al mijn leeftijdsgenoten ‘bij ons’ op de jongensschool hadden immers ook ‘n trommeltje en smulden op zondag van de weekopbrengst.
Mores !

Dat gold later ook tijdens Carnaval. Metertje bier hier, en ‘n treetje daar. Jaar in jaar uit, met kameraden, studiegenoten en overig loslopend jong volk. Leve de ‘groep’.
En zo ‘groeperen’ we voort. Ook ik.
Collegiale borrel, afscheidsreceptie, verjaardag, buurbezoek, familiereünie, afspraak in de kroeg en natuurlijk het goede gesprek. Legio mogelijkheden om de gezelligheid op te voeren met behulp van smakelijke alcoholische drankjes. Niks mis mee zolang het goed gaat. Niks mis mee indien er tussenpozen en rustpauzes ingelast worden.

De Vastentijd als ‘opgelegd pandoer’ behoort al lang tot het verleden. Studentikoos bier consumeren voor mij trouwens eveneens. En ‘socializen’ hoef ik niet meer om er zo nodig bij te horen.
En toch is het devies: https://ikpas.nl

De meesten van ons weten sinds decennia het ‘vasten’ handig te omzeilen. Onder het mom van de tekenen des tijds hebben we de onthoudingsparagraaf gemakshalve uit de zo vaak bejubelde ‘joods-christelijke’ traditie gewist. Wel zo makkelijk in een vrije, zelfbewuste samenleving.

Maar meer dan eens heb ik met ‘n zekere jaloezie gekeken naar de vanzelfsprekendheid waarmee in islamitisiche kring de ramadan wordt gevierd. De publieke aandacht en de overtuigende deelname van velen onder hen, ook jongeren, raakt me. Ook anno 2018.

De veertigdagentijd biedt een prima aanknopingspunt om pas op de plaats te maken. Juist ook zónder kerkelijke voorschriften. Die zijn trouwens vandaag de dag opmerkelijk ruim geformuleerd, voor wie daaraan z’n gedrag zou willen toetsen.

De komende tijd veelvuldig ‘staan’ op water, sap en wat er zoal nog meer alcoholvrij voorbij komt. Als lonkend richtsnoer.

In de pers werd onlangs nog gemeld dat 10 procent van de Nederlanders een alcoholprobleem heeft. Ieder van ons behoort vanzelfsprekend bij die overige 90 procent. En dat wil je ook graag zou houden: hét ultieme argument om te zeggen: #ikpas

Aanhaken op Aswoensdag vormt ‘n mooi startmoment. De traditie wil dat op deze dag onze eigen nietigheid in kosmisch perspectief wordt geplaatst. Zonder alcohol moet dat prima lukken.

En met Pasen ‘n extra biertje: goed vooruitzicht…..

Er zijn nog geen reactie op dit artikel↓

Pieter Hendrikse

Pieter Hendrikse is columnist voor E52. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Klik op de link hieronder voor al zijn columns en een interview met deze columnist.

> Bekijk alle artikelen van Pieter