Marathon Eindhoven: ook voor verliezers


Door Pieter Hendrikse
Leestijd ± 1 minuut
  • 11 oktober 2017

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal/cultureel domein) als in een vrije rol.

"Genoot de hekkensluiter op eenzelfde wijze van dit prachtige festijn als al die andere duizenden deelnemers en supporters?"

Lekker bewolkt, de godganselijke dag. Hotelkamers waren al weken niet meer te boeken. Pastamaaltijden en ander verantwoord voedsel was beschikbaar in gerenommeerde restaurants tegen gereduceerde prijzen. Natuurlijk uitsluitend voor allen die over een geldig startbewijs beschikten.

Pionnen, dranghekken, mobiele toiletgroepen, verkeersborden en -regelaars waren overal in de stad op strategische punten te vinden. Met de gemeente Eindhoven als hoofdsponsor mag de marathon zich inmiddels met recht een publiek festijn van de eerste orde noemen.
De breedtesport in #040 werd even aangevoerd door topsporters. De stad zinderde. Mooi was dat.

Goed voor Eindhoven en goed voor de mensen: de zondag als rustdag kent vandaag de dag immers de meeste activiteit van alle dagen van de week. En dat kan dan maar beter prettig gereguleerd zijn. Er was ook al geen voetbal (‘de nieuwe religie’) en koopzondagen zijn er ook al zoveel…… Iedereen tevreden en voldaan met een moderne invulling van sociale cohesie en bestrijding van verveling.

Zou ‘n hekkensluiter in de marathon, die na 5 kilometer al ’n half uur achterstand had op de koplopers, er ook zo over denken? Zullen we ooit weten of hij het einde van de looptocht binnen de gestelde limiet heeft gehaald? Genoot deze meneer op eenzelfde wijze van dit prachtige festijn als al die andere duizenden deelnemers en supporters?!

De loper zwoegde en ploeterde voort onder het grijze wolkendek. ’n Aangename herfstdag lag voor eenieder voor ’t oprapen. Zo te zien niet voor hem. Sokken zakten nog niet af en ’t fraaie Philips-sportshirt hing gelukkig niet verfrommeld om zijn lijf.

Achter de laatste loper sloten de bezemwagens aan. Buurtbussen en bestelwagens, die voor deze gelegenheid in colonne achter de dreigende mislukkeling tuffen.
Ondanks natte sponzen, aanmoedigingen vanaf de zijlijn, meewarige blikken van ‘deskundigen’ en vooral veel volk dat op dát moment de marathon vanzelfsprekend voor gezien hield, spurtte hij voort.
Nog ’n applausje van hen die huiswaarts of richting kroeg vertrekken, op de fiets stappen of op hun horloge staan te kijken. In alle geval moet dit een opeenstapeling zijn van groeiende frustratie.
Meteen achter hem werden straten en wegen weer vrijgegeven en hernam het normale zondagse verkeerspatroon zijn gang. Dat moet hij gehoord hebben. De afstand tot de koplopers werd allengs groter.

Op de speciale app waarmee je snelle lopers zowaar van seconde tot seconde kunt volgen, heb ik hem niet opgezocht. Ik heb geen flauw idee hoe het afgelopen is. Ik heb er sowieso niets over teruggelezen…..

Media zijn er meestal om successen en tragedies te delen. Deze eenvoudige deelnemer die toch ook vol goede moed zal zijn begonnen, is geen nieuws.
En dat is misschien maar goed ook: we dienen vooral uit te zien naar de volgende succesvolle editie van #MarathonEindhoven. Toppers en geluksvinders worden gespot. Mislukkelingen dragen meestal hun eigen sores. Net als in het gewone leven, en daarvan is de breedtesport een normaal onderdeeltje…..wel of geen topsporters, verkeersregelaars en héle magere herfstzonnetjes.

Er zijn nog geen reactie op dit artikel↓

Pieter Hendrikse

Pieter Hendrikse is columnist voor E52. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Klik op de link hieronder voor al zijn columns en een interview met deze columnist.

> Bekijk alle artikelen van Pieter