MORGEN BETER: De Pizza-economie


Door Carlo van de Weijer
Leestijd ± 3 minuten

In een wekelijkse column, afwisselend geschreven door Maarten Steinbuch, Mary Fiers, Carlo van de Weijer, Lucien Engelen en Tessie Hartjes, probeert E52 uit te vinden hoe de toekomst eruit zal zien. De vijf columnisten, af en toe aangevuld met gastbloggers, zijn allemaal op hun eigen manier bezig met oplossingen voor de problemen van onze tijd. Zodat Morgen Beter wordt. Deze zondag is Carlo van de Weijer aan de beurt. Hier alle eerdere afleveringen.

Een Amerikaan is kennelijk niet in staat om verder dan een half uur van een pizza af te wonen, want zo goed als overal in de Verenigde Staten kan je een pizza binnen een half uur laten bezorgen. Duurt het langer dan is de pizza gratis.

Volgens mij is dat een voorbode van hoe wij over een aantal decennia onze complete leven willen inrichten. Stelt u zich dergelijk systeem voor voor zo goed als alles wat u wilt bestellen: binnen een half uur van bestelling is uw product bezorgd, anders is het gratis. Of het nou een autoband, een elektrische tandenborstel, komkommer of blokfluit betreft.

Het klinkt alsof de mens van de toekomst nogal verwend is, maar zo klinken wij in de ogen van onze voorvaders ook als die vroeger hadden gehoord dat wij rond deze tijd niet meer fatsoenlijk zonder stromend water, elektriciteit of verwarming kunnen leven. Later kunnen we ons niet voorstellen dat we soms wel een hele dag moesten wachten op onze bestelde spullen. Maar de pizzaeconomie, waarin je alles binnen een half uur bezorgd krijgt is dus onderweg. De essentie daarvan zit hem in het feit dat de meeste spullen die we op internet bestellen zich al veel dichter bij ons bevinden dan het distributicentrum waar waaruit het product wordt geleverd. Sterker: in de meeste gevallen bevindt zo’n bestelde tandenborstel of autoband zich al binnen een aantal kilometer van de besteller. Als die informatie gekoppeld wordt aan de behoefte kan er veel effectiever worden geleverd.

Het zou de terugkeer van de buurtwinkel kunnen betekenen. U bestelt een elektrische tandenborstel op een internetsite. Die internetsite heeft toegang tot de inventaris van alle winkels waar zich zo’n tandenborstel zou kunnen bevinden. Daardoor krijgt u de optie om hem zelf op te halen in de winkel dicht bij u, of er wordt geregeld dat de tandenborstel van daaruit wordt bezorgd, mogelijk (en liefst) te voet of met een fietskoerier. In die winkel staat waarschijnlijk gewoon een echt mens, want sociaal contact is iets wat aan een menselijke behoefte voldoet. Die persoon heeft niks met afrekenen, garantie of betaling te doen, want dat is over het internet al geregeld. Zo’n systeem kan verder verbeteren als de opslag van deze buurtwinkels strategisch wordt ingericht door de internetwinkel – zodat er op logische plekken miniwarehouses ontstaan. Die internetwinkel kan immers zeer nauwkeurig voorspellen hoe die ingericht moeten worden om aan de toekomstige vraag te voorzien.

Al met al een veel vriendelijker en efficiënter systeem met veel minder voertuigbewegingen en meer menselijk contact met een nieuwe rol voor de traditionele buurtwinkel. Techniek zal morgen beter maken, maar dat kan ook, of misschien zelfs vooral als het wat meer op gisteren gaat lijken.

Foto: Coop Sint Jan, de buurtwinkel van Leenderstrijp