Eindhovense stadsbakens: wie kent ze niet!?


Door Pieter Hendrikse
Leestijd ± 3 minuten
  • 29 maart 2017

Pieter Hendrikse beziet “Vanaf De Hovenring” de gebeurtenissen in en soms ook buiten Eindhoven. Hij doet dat zowel vanuit zijn eigen expertise (onderwijs, sociaal domein) als in een vrije rol.

Op het Mobile World Congress in Barcelona werd het onlangs nog betiteld als “één van de meest fascinerende IoT-projecten van Europa” Dus, nou vraag ik je….:-)

Grote kans dat u niet weet waarop ik doel. Maar als je goed kijkt zie je ze inmiddels her en der in de Eindhovense binnenstad opgesteld. Op strategische plaatsen, waar veel volk komt en je er eigenlijk nauwelijks omheen kunt. Ze staan er echt.

Citybeacons, voor wie nog twijfelde. Informatiezuilen, met reclame en wifi er gratis bij. Kunstwerken die het stadsbeeld dienen te verfraaien en vooral te veraangenamen. Je bent de weg kwijt, zoekt toevallig wifi, bent benieuwd naar ’n advertentie en wil nu eindelijk wel ‘ns weten hoeveel inwoners deze stad telt. Allemaal bij wijze van spreken dus. En vooral ook nuttig en nodig dus blijkbaar….
Want: ik heb er nog zelden iemand zien staan, druk doende research te plegen met behulp van de beacon. Noch uit nieuwsgierigheid, noch omdat ’t gratis is, noch omdat het sowieso aantrekkelijke ontmoetingsplekken zouden zijn. Niks van dat alles, voorzover mijn waarneming juist is.

De moderne stedeling haast zich sowieso voortdurend lángs allerlei bakens, en laat zich nauwelijks afleiden. Ik veronderstel dat de apparaten er zijn gekomen omdat er vraag naar is. Edoch, de human being anno nu is zeer met zichzelf bezig. Is er dus eigenlijk wel vraag naar enigerlei vorm van georganiseerd contact op straat? En dan ook nog naar publieke diensten zoals die op de zuilen worden aangeboden?

De fysieke, mobiele en online wereld worden bijeengebracht in de pientere zuiltjes zo is me verzekerd. Maar hoe dan, en waartoe?
Het is mij ’n raadsel. De ganse goegemeente beweegt zich voort al turend op de smartphone. Telefonie, geografie, bilateraaltjes en groepsoverleg, muziek en agenda: iedereen wordt op z’n wenken bediend. Wifi of 4G, het is alom voorhanden.
In ’t publieke domein kijkt de mens hoofdzakelijk gericht om zich heen in het mogelijke perspectief van de ontmoeting met ‘n bekende. En natuurlijk goed uitkijken, zodat je nergens tegenaan loopt. Maar dat is het dan wel zo’n beetje aan ‘gerichte’ activiteit in het stadshart.

Wie bedacht heeft dat de stadsbakens in dat patroon socialiserende effecten aan het hedendaagse stedelijke bestaan toevoegen, komt voorlopig zeer bedrogen uit.
Tevreden dat de gemeente aan de miljoeneninvestering geen euro heeft bijgedragen. Het leasecontract om ons de komende tien jaar van de bakens te verzekeren daargelaten.

IMG_1232

Nee: meer sociale cohesie heb ik nog niet zien ontstaan sinds de bakens onze smart city verrijken. Het kennelijk hoge aantal selfies dat inmiddels is gemaakt met behulp van de beaconcamera zijn eerder een bewijs van het tegendeel.

En toeval bestaat niet, maar bij mijn laatste blik op een stadsbaken bleek deze ‘wegens onderhoud’ tijdelijk buiten gebruik te zijn.
Het ‘Internet of Things’ (IoT) blijft voorlopig fascinerend vooruit struikelen.


Pieter Hendrikse

Pieter Hendrikse is columnist voor E52. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Klik op de link hieronder voor al zijn columns en een interview met deze columnist.

> Bekijk alle artikelen van Pieter

Geen reacties

Meld je aan of log in om te reageren