Wèg met de kunst in de abri van Rietveld ?!


Door Pieter Hendrikse
Leestijd ± 2 minuten

Ongelooflijk als je hoort dat de stichting Cultuur Eindhoven(SCE) in wijsheid heeft besloten om geen bedrag ad € 4500 jaarlijks meer te kunnen uittrekken voor de instandhouding van een stadspareltje.
Kleine, fraaie expositietjes in het bushokje aan de Wal kunnen niet langer meer. Een vrijwilligersinitiatief met ’n bescheiden aantal euro’s ondersteunen is van de baan.

Vanzelfsprekend zijn er harde criteria op grond waarvan de cultuurwijzen besloten het immense bedrag niet te voteren: publieksbereik en meerwaarde voor de stad blijken onvoldoende. Tja, zo kan ik het ook. Meerwaarde valt slechts ‘hard’ uit te drukken in centen en publieksbereik in tellingen. Indertijd sneuvelde publieksevenement bij uitstek Fiësta del Sol om precies dezelfde redenen. Kun je nagaan hoe triviaal dit type criteria zijn. Je kunt er vrolijk alle kanten mee-op-interpreteren.
Het zou de SCE sieren indien er ’n volgende stap gezet was om de “De bushalte van Rietveld” ’n meer prominente plek te gunnen in het culturele erfgoed van de stad. Verbanden leggen met initiatieven elders in de stad en tenminste ’n enkele impulsfinanciering. Daartoe is SCE toch òòk in het leven geroepen? Zo niet, dan had de verdeling van middelen wellicht beter in handen van de gemeenteraad kunnen blijven.

De Wal en omgeving blinken niet écht uit in aantrekkelijk stedelijk landschap. Grijs, beton, wind en vooral te snel autogeraas vervuilen de entourage rondom het huis van de Stad. Bijdragen aan de verlevendiging van die omgeving zijn meer dan welkom.
Het bushokje van Rietveld vervult ’n dergelijke functie. Er stopt geen bus en roept daardoor verwondering op. Het is kleurrijk en onderbreekt daarmee de monotone asfaltlagen die er langs liggen. Het vormt ’n voorportaal van de entree naar het Van Abbemuseum.
Piet Hein Eek, Lady Aïda en Theo Maassen waren enkele van de meer publieke stadgenoten die de abri hebben verlevendigd met fraaie, toegevoegde én toevoegende kunst. Subtiel, bescheiden en met meerwaarde.
Hoe krijg je het in je hoofd om ’n burgerinitiatief waardoor ‘n stedelijk monument steeds opnieuw wordt verlevendigd, de nek om te draaien?! Qua financiën stelt het betrekkelijk weinig voor. Niet dat de cultuurbudgetten als volle rijpe vruchten van de gemeentelijke euroboom afvallen: integendeel! Maar dan nog. Het signaal dat de SCE afgeeft met deze streep door ’n kleine rekening, is verontrustend.

Nu de extra aandacht voor het kunstwerk van Rietveld dreigt weg te vallen, komt doemdenkend, de volgende stap zomaar plotsklaps dichterbij. Wat doet dat bushokje daar eigenlijk? Welke onverlaat gaat ’t bekladden of er affiches ophangen. Het is ’n sta in de weg, wie draait er op voor het onderhoud. En op ’n dag zou je zo zomaar simpel kunnen concluderen dat het een letterlijk thema voor opgeruimd-staat-netjes is geworden. Monumentale status of niet!?

Lucebert zei het niet voor niets: ”….alles van waarde is weerloos….”. Verzet is geboden!


Pieter Hendrikse

Pieter Hendrikse is columnist voor E52. Hij schrijft onder meer over onderwijs en het sociaal-/culturele domein. Klik op de link hieronder voor al zijn columns en een interview met deze columnist.

> Bekijk alle artikelen van Pieter

Geen reacties

Meld je aan of log in om te reageren